به گزارش موج ساحل هرمزگان- محمد سجادینیا، پژوهشگر حوزه بینالملل، در یادداشتی به بررسی برخورد با استادان دانشگاه در آمریکا و کانادا به دلیل مواضع سیاسی و حمایت از فلسطین پرداخته و این پرسش را مطرح کرده است که ادعاهای این کشورها درباره آزادی بیان و دموکراسی تا چه اندازه با عملکرد آنها در قبال منتقدان سیاستهای اسرائیل همخوانی دارد.
در این یادداشت، نویسنده با اشاره به فشارهای سیاسی و مالی بر دانشگاهها، محدودیتهای آزادی بیان در محیطهای دانشگاهی و پیامدهای شغلی مواضع سیاسی استادان را بررسی کرده است.
چراآمریکا وکانادا با ادعای دمکراسی وآزادی بیان ۷۶ تن ازاساتید دانشگاه رو به دلیل حمایت از فلسطین اخراج می کنند!؟
دولتهای آمریکا و کانادا در این موارد به «آزادی بیان» بهعنوانیک اصل مطلق نگاه نمیکنند، بلکه آن را با ملاحظات سیاسی،امنیتی و مالی میسنجند. اخراج یا تعلیق اساتید به دلیلحمایت از فلسطین، عمدتاً نتیجه فشارهای سیاسی و مالیاست، نه یک رویه حقوقی بیطرفانه.
آمریکا: فشار مالی و اتهام «یهودستیزی»
در آمریکا، این برخوردها اغلب در چارچوب مبارزه با آنچه«یهودستیزی» خوانده میشود، انجام میگیرد و اهرم اصلی آنقطع بودجه فدرال است .
دولت ترامپ تهدید کرد در صورت عدم «اصلاح» سیاستها،بودجه دانشگاههایی مثل هاروارد و کلمبیا را قطع میکند. هاروارد به دلیل مقاومت، با ۲.۲ میلیارد دلار کاهش بودجه مواجهشد .
در دانشگاه ییل، پژوهشگر «هلیه دوتاگی» به بهانه ارتباط باسازمانی تحریمشده اخراج شد؛ او این اقدام را «انتقامجوییآشکار» علیه جنبش همبستگی با فلسطین خواند . در هارواردنیز دو استاد مرتبط با مرکز مطالعات خاورمیانه به دلیل انتقاداز سیاستهای اسرائیل، مجبور به ترک سمت خود شدند .
کانادا: اخراج به دلیل انتقاد از اسرائیل
در کانادا نیز مواردی از تعلیق و اخراج اساتید به دلیل مواضعسیاسی گزارش شده است. نمونه بارز آن پاول فینلیسون،استاد بازاریابی دانشگاه گوئلف–هامبر است. او به دلیل انتقاداز حماس و حمایت از اسرائیل در شبکههای اجتماعی، پس ازشکایت همکارانش، تعلیق و در نهایت اخراج شد .
چرا این اتفاق میافتد؟
این برخوردها ریشه در چند عامل دارد:
تعریف سیال «یهودستیزی»: بسیاری از دانشگاهها و دولتها،انتقاد از سیاستهای دولت اسرائیل را با یهودستیزی یکیمیدانند. این باعث میشود حمایت از فلسطین به راحتی درچارچوب نقض قوانین مدنی قرار بگیرد .
فشار سیاسی و مالی: دانشگاهها به بودجه دولتی و کمکهایمالی وابستهاند. تهدید به قطع بودجه، آنها را مجبور به اتخاذتصمیمهای محافظهکارانه میکند تا از برچسب «حامیتروریسم» یا «یهودستیز» اجتناب کنند .
تفاوت میان «آزادی بیان» و «پیامدهای شغلی»: از نظرحقوقی، آزادی بیان از اساتید در برابر مجازات دولتی محافظتمیکند، اما دانشگاهها بهعنوان نهادهای خصوصی یانیمهخصوصی، میتوانند بر اساس آییننامههای داخلی (مثل«ایجاد محیط خصمانه») علیه کارمندان خود اقدام کنند .
در مجموع، آنچه بهعنوان «آزادی بیان» تبلیغ میشود، در عملبا محدودیتهای شدید سیاسی و مالی روبهروست و اخراجاساتید حامی فلسطین، نشاندهنده اولویتیافتن ملاحظاتژئوپلیتیک و منافع نهادی بر اصول لیبرال دموکراسی است.
پایان/









دیدگاهتان را بنویسید